06
من هیچ وقت آدم سخاوت مندی نبودم و نیستم. اما یه چیزی تمام وجودم رو به درد آورد.
چرا توی شب های قدر دعاهامون رو برای مومن ها و علی الخصوص مسلمانها بکنیم؟ تو دعا هم بخل ورزیدن؟ اصلا دعای این جماعت بالا میره؟
من هیچم و ادعایی ندارم.
خدای عزیز دلهامون رو پاک کن و روحمون رو بزرگ...
برچسب:
نویسنده: مهسا کریمی
یا هو
پارسال وقتی داشتم برای کنکور تجربی میخوندم یه لحظه هایی با خودم میگفتم نکنه این همه گره برای این باشه که من به این سمت نرم. اما بعد با خودم میگفتم با هر سختی آسانی همراهه. نباید سختی ها رو به پای اشتباه بودن مسیر نوشت. اما بازم بین این دو دائما در نوسان بودم. هنوز هم!
یکی از آرزوهام این روزا اینه که پخته بشم و بعد بسوزم. خیلی خامم...
مسیری که در پیش دارم و خیلی دوست دارم. بخاطرش حتی کنکور خوندن هم سخت نیست. همه چیزش شیرینه.
یا هو.
حالا میتونم به نظاره خودم بنشینم. ببینم چقدر راه رفتم، چقدر بیراه رفتم. گاهی گم شدم. گاهی خوب و بد خیلی بد آمیخته شد. مدام در حال از دست دادن بودم. از همه مهم تر از دست دادن خودم.
بخش های تاریک روحم، به غایت به چالش کشیده شد. مسائلی که از دوران کودکی گریبانم رو گرفته بود.
ورود خانم ن. نقطه عطفی بود توی زندگی. به قول خودش آدمها صدای همدیگر و میشنون اگر بخوان. هرچند راهمون خیلی دور بود. اما
برچسب: نوشت,
نویسنده: مهسا کریمی
برچسب: بهار,
نویسنده: مهسا کریمی
بغض گلوی ما را باری تو ترجمان باش
ای بی شکیب باران ای بی قرار باران
برچسب:
نویسنده: مهسا کریمی
با دست رعشه دار چو شبنم در ابن چمن
دامان آفتاب مکرر گرفته ایم
باور که میکند که در این بحر چون حباب
سر داده ایم و زندگی از سر گرفته ایم
برچسب:
نویسنده: مهسا کریمی